Irmak arkadaşının hayalini gerçekleştirecek

Kahramanmaraş merkezli 10 ili vuran depremin yaraları sarılmaya devam ediyor. İskenderun’da yaşayan 15 yaşındaki Irmak Dik, ailesi ile birlikte Nazilli’de yeni bir yaşam kurmaya hazırlanıyor. Yaşadıklarını ve gelecekteki hedeflerini Aydın Cesur habere anlatan genç kız Irmak, en yakın arkadaşının hayalini gerçekleştirmek için kolları sıvadı.

‘ÖLDÜĞÜMÜZÜ DÜŞÜNDÜM’
Meslek lisesi 11.sınıf öğrencisi olan Irmak Dik, deprem anı ve sonrasında yaşadıklarını anlatarak, arkadaşlarının birçoğunu kaybettiğini söyledi. Genç kız Dik,”15 yaşındayım İskenderun’dan geldim.11.sınıf öğrencisiyim. Meslek lisesi çocuk gelişiminde okuyorum. Babam fabrikada çalışıyor. Bi tane 4 aylık bir tanede 11 yaşında kardeşim var. Deprem anında uykudaydım gözümü açtığımda beyaz bir ışık gördüm yeniden uyudum. Babam bana en az beş kez seslenmiş derin uykum olduğu için hiç duymadım. Sonra babam kolumdan çekip kurtardı. Dışarıda çok şiddetli bir yağmur vardı ayağımda sadece çorap vardı. Bir baktım ayaklarım ıslanmış herkes çığlık çağlayaydı. Aklıma gelen ilk şey ‘öldük galiba’ oldu. Annem çok kötü oldu kardeşlilerimizi aldık. Kendime dedim ki; ”Irmak sen kötü olursan baban ne yapacak” ve kendimi toparladım. Ayakta durmaya çalıştım. Sonra hep beraber arabaya bindik. Hemen yakın arkadaşımı aradım telefonu açmadı. Bir sürü mesaj yazdım. Sonra öldüğünü duydum. Sanki yaşıyormuş gibi hala ona mesaj yazıyorum. Sonra kapalı spor salonuna gittik orada kaldık. Orası daha kötüydü gözümün önünde insanlar ölüyordu. Psikolojim iyice bozuldu. Sonra babama, “lütfen buradan çıkalım” dedim. Sonrasında Nazilli’ye gelenler vardı bizde onlarla beraber geldik. O an sadece oradan kurtulmayı düşünüyordunuz” dedi.

‘AKLIM HALA ORADA KALAN YAKINLARIMIZDA’
Nazilli’de yeni bir yaşam kurmaya çalışacaklarını dile getiren Dik,” İskenderun’da çok fazla arkadaşım vardı ancak birçoğunu kaybettim. Nazilli’ye geldik farklı bir yer. Oradaki insanlar halen daha enkaz altında. Nazilli’ye geldik ama aklım onlarda. Yataklarımızda yatıyoruz, yemek yiyoruz ama onlar hala çadırdalar içim hiç rahat değil. Tekrar İskenderun’a gitmekten korkuyorum. Ama bırakmak da istemiyorum. Bir tane daha yakın arkadaşım var. Her gün onunla konuşuyorum. Çadırda kalıyorlar. Şu an oradaki yaşayan insanların durumları çok iyi değil” diye konuştu.
‘

TEK HEDEFİM ARKADAŞIMIN HAYALİNİ GERÇEKLEŞTİRMEK’
Depremde çok yakın bir arkadaşını kaybetmenin acısını halen daha yaşayan Dik, arkadaşının hayalini gerçekleştireceğini altını çizerek derslerine ağırlık verdiğini söyledi. Dik,” Normalde üniversiteye anaokulu öğretmeni olmak istiyordum. Ama sonra depremde en yakın arkadaşımım kaybettim. Bizim çok fazla hayalimiz vardı. Okuyup üniversiteyi aynı yere kazanmak, aynı evde kalmak gibi. Ben onunla her buluştuğumda hayallerimizi konuşuyorduk. Arkadaşım psikolog olmayı çok istiyordu. Maalesef depremde arkadaşımı kaybettim. Şimdi bende Anaokulu öğretmenliğinden vazgeçtim, arkadaşımın hayali olan psikolog olmayı hedefliyorum. Onu kaybettim ama hayalini ben gerçekleştireceğim. Psikolog olmak için neler yapabilirim? nasıl hazırlanabilirim onlara odaklandım. Şimdi ders çalışmaya başladım. Bu süreçte kitap okumak çok önemli. Elimden geleni yapacağım” şeklinde konuştu.